Land
Land
Smurfit Westrock Roermond Paper produceert jaarlijks van meer dan 1,5 miljoen balen oud papier 670.000 ton recycled papier dat de basis is voor golfkarton verpakkingen. Al vele jaren zijn wij allround adviseur bij Smurfit Westrock Roermond Paper voor onder andere vergunningprocedures en milieugerelateerde zaken. Wij voeren daarbij diverse soorten technische onderzoeken uit, zoals stikstofdepositie, geur, luchtkwaliteit en emissies naar water. Het bedrijf wordt op deze manier ondersteund in complexe (vergunning)trajecten.
In het productieproces van nieuw verpakkingspapier uit “oud” ingezameld ontstaat afvalwater. Dit water wordt gezuiverd en voor een gedeelte teruggevoerd in het proces of afgevoerd als effluentwater naar het oppervlaktewater. Het effluentwater mag de kwaliteit van het oppervlaktewater niet verslechteren volgens de Kaderrichtlijn Water (KRW) welke op 22 december 2000 van kracht werd. Uiterlijk in 2027 moet de kwaliteit van de oppervlaktewateren en het grondwater een goede ecologische en chemische toestand bereikt hebben. Het toetsen van de mate van verontreiniging door het effluentwater vindt plaats door middel van de Algemene BeoordelingsMethodiek (ABM-toets) en de immissietoets.
Wat hebben we gedaan?
Voor de revisievergunning water hebben we samen met Smurfit Westrock Roermond Paper de waterbezwaarlijkheid en saneringsinspanningen bepaald aan de hand van de ABM-toets. Vervolgens hebben we de restlozing getoetst met behulp van de immissietoets. Ook de PFAS-lozing is door middel van de immissietoets getoetst en middels een PFAS-saneringsonderzoek verder in kaart gebracht, waarna door Rijkswaterstaat een nieuwe vergunning is afgegeven.
In samenwerking met de opdrachtgever zijn voor de ABM-toets meer dan 80 grond- en hulpstoffen in kaart gebracht welke mogelijk in contact kunnen komen met het effluentwater. Van deze stoffen hebben we de waterbezwaarlijkheid bepaald, ingedeeld in ABM-klasse Z, klasse A, klasse B, of klasse C (op volgorde van afnemende waterbezwaarlijkheid). Vervolgens hebben we de saneringsinspanningen per stof bepaald. De meeste stoffen blijken niet of nauwelijks in het uiteindelijke effluentwater terecht te komen vanwege afbraak in de waterzuivering of volledige absorptie in het (productie)proces.
De restlozing is getoetst aan de hand van de immissietoets. Hiervoor hebben we de webapplicatie gebruikt om de dimensies en eigenschappen van het oppervlaktewater te bepalen. Vervolgens is de KE-tool gevuld voor de gemiddelde en maximale concentraties. Voor de immissietoets van metalen is gebruik gemaakt van de mogelijkheid binding aan zwevend stof en achtergrondconcentratie.
